Vandaag is InDesign mijn beste vriend. De deadline voor de eerste draftversie van het scriptie komt eraan, dus besloot ik de art director in mezelf naar boven te halen en een layout voor mijn dossier op poten te zetten. Ik kan nu al zeggen, het wordt een serieus lijvig boekske if you ask me.

Omdat failure jammer genoeg toch stilaan een optie blijkt te zijn hier (mimimi), hecht ik er uitermate veel belang aan mijn dossier te voorzien van genoeg beeldmateriaal om het proces en de weg die ik aflegde voldoende te kunnen weergeven. Ook probeer ik het geheel visueel zo aantrekkelijk mogelijk weer te geven, in de hoop dat zij die mij zullen beoordelen toch ietwat gecharmeerd zullen zijn door het hele gebeuren.

Er dient echter nog een pak meer beeldmateriaal te worden verzameld om het scriptie de look te geven die ik voor ogen heb en alles voldoende te kunnen staven, maar hieronder wel al een voorbeeld zodat jullie weten waar ik naartoe wil enal.

 

Verder gebeurde er deze week nog dit:

// Theekalender.

Ik sloeg aan het knutselen/klungelen en maakte een mockup van de theezeef die ik wil ontwikkelen voor mijn theekalender. Een schets van dit prachtexemplaar werden samen met zijn afmetingen richting Filtex gestuurd, in de hoop dat zij bereid zijn de prototypes van deze zeef voor mij te ontwikkelen.
Ook ging ik op zoek naar verschillende smaken om in de kalender te stoppen, maar hierover kan ik pas definitieve beslissingen maken wanneer het persen van het blaadje (eindelijk) lukt.
Verder paste ik de verpakking nog verder aan en maakte ik nog wat wijzigingen. Dit zal sowieso nog enkele malen gebeuren tot ik zowaar niet langer ontevreden ben. Ik zocht ook nog naar een vloeistof die mijn theeblaadje mogelijk kan doen kleven en besloot m’n kans te wagen met eetbare lijm. Klinkt verschrikkelijk onsmakelijk, maar toch, fingers crossed. Ook nam ik contact op met een theesommelier (ja, dat bestaat écht) in de hoop dat deze dame wat licht kan werpen op het misterie van het theepersen.

 

// Inktkalender.

De offset inkt die ik van De Bie kreeg bleek veel te stroperig om door het vloeipapier te worden geabsorbeerd. Ik kreeg van mijn geweldige collega’s dan ook verdunningsolie mee die de inkt kan verdunnen tot maar liefst 5% van zijn oorspronkelijke viscositeit. Testen hiermee zijn aan de gang, maar tot nog toe nog geen resultaten duidelijk. Even geduld dus nog.
Nu, ecoline heeft echter een veel groter kleurenspectrum dan offset inkt, dus wil ik echt wel een manier vinden om deze inkt op te dikken. Hiervoor ga ik testen met arabische gom, een poeder dat blijkbaar al sinds mensenheugenis in schrijfinkt wordt gebruikt om het geheel niet te doen uitlopen. Ook voor de inktkalender ontstond inmiddels een eerste verpakking, yaay!

 

++
Morgen vindt er een nieuw labo plaats waarin het tij hopelijk eindelijk wat zal keren.
Ik trek samen met mijn partner in crime en de tevens geweldig getalenteerde dame die mij tot dusver voorzien heeft van deze stuk voor stuk prachtige foto’s, naar een plek waar we zonder paniekaanvalletjes van de mams de boel op stelten kunnen zetten en tot het uiterste kunnen gaan om die verdomde theeblaadjes eindelijk bij elkaar te doen blijven. Met een kampingvuurtje, een mixer en een linopers zullen we ons uiterste best doen om eindelijk een theeblaadje tot leven te wekken.
Ook zullen we nog testen met inkt, en het geheel uitgebreid in beeld brengen zodat er weer wat nieuwe foto’s zijn om mijn blogposts op te smukken.
++

WISH US LUCK.

// Photo: ©Tasja Van Rymenant